Descripción Arbusto nativo de Japón. Es muy espinoso, por lo que resulta interesante como seto. Se utiliza en grupos, bordes, setos bajos con formas específicas o ejemplares libres. Debido a la facilidad con que se naturaliza, se considera una planta invasora en el este de USA, tanto es así que en Canada se ha prohibido su cultivo debido a que opera como hospedador intermedio para Puccinia graminis, hongo que ocasiona la roya del trigo.
Tronco y copa Arbusto de hoja caduca. Crece hasta 2 metros, siendo habitual de 0,5 a 1 m. Tiene forma redondeada. Muy espinoso. Las espinas, frecuentes, son simples, a veces tridentadas; se forman por transformación de hojas.
Hojas pequeñas, ovaladas de color púrpura, lo que le da un gran valor ornamental. Su color rojo se intensifica con el sol. Tiende a ser muy denso en su follaje.
Flores: Las flores amarillas del berberis, aparecen en primavera. Tienen un diámetro de 5 a 6 mm y se disponen en una umbela (en una inflorescencia con forma de paraguas)
Fruto: Son bayas comestibles otoñales, de un color rojo o anaranjado brillante, de 7-10 mm de longitud y 4-7 mm de anchura.
Cultivo y cuidados: Su cultivo es muy sencillo por ser un arbusto de gran resistencia a cualquier tipo de suelo y situación climatológica.
Este arbusto necesita una buena poda de formación para conseguir una planta con buena estructura la primavera próxima. La poda se realiza en otoño.
Deskribapena: Japonian jatorria duen zuhaixka. Oso arantzatsua da, eta horrek heskai erakargarri bihurtzen du. Taldeka, ertzetan, forma espezifikoetako heskai baxuetan edo ale indibidual gisa erabiltzen da. Naturalizatzeko erraztasunagatik, landare inbaditzailetzat hartzen da AEBko ekialdean. Kanadan bere laborantza debekaturik dago,
Japoniako bertako zuhaixka. Oso arantzatsua denez, interesgarria da heskai gisa. Multzotan, ertzetan, forma espezifikoak dituzten heskai baxuetan edo ale libreetan erabiltzen da. Naturalizatzeko erraztasuna dela eta, AEBko ekialdean landare inbaditzailetzat hartzen da; izan ere, Kanadan debekatu egin da landatzea, Puccinia graminiserako bitarteko ostalari gisa jarduten duelako, gariaren arroia eragiten duen onddoa.
Enborra eta Adaburua: Hosto erorkorreko zuhaixka. 2 metroko altuera du, normalean 0,5 eta 1 m artean. Forma biribila du eta oso arantzatsua da. Arantza arruntak sinpleak dira, batzuetan hirukoitzak, eta hostoen eraldaketaren bidez sortzen dira.
Hostoak txikiak, obalatuak eta moreak dira, eta horrek apaingarri-balio handia ematen dio. Bere kolore gorria eguzkitan areagotzen da. Hostotza oso trinkoa izan ohi da.
Loreak: Berberisen lore horiak udaberrian agertzen dira. 5 eta 6 mm arteko diametroa dute eta umbela batean (aterki itxurako infloreszentzia) antolatuta daude.
Fruituak: Udazkeneko baia jangarriak dira, gorri bizikoak edo laranja kolorekoak, 7-10 mm luze eta 4-7 mm zabal.
Labore eta zaintza. Laborea oso erraza da, erresistentzia handiko zuhaixka baita edozein lurzoru motaren eta egoera klimatologikoaren aurrean
Zuhaixka honek prestakuntza-inausketa ona behar du, eta horrek landare ondo egituratua emango du hurrengo udaberrian. Inausketa udazkenean egiten da.



